Mijn Duitse kindjes…


“Nein!!” klinkt het geregeld door ons huis. “Nein, nein, nein!!” Met een opgeheven vingertje wijst Lyla ons op wat niet mag. Wat van haar niet mag, welteverstaan. Ik ben twee en ik zeg nee? Niets daarvan hoor, onze kleine Duitse Deerne is nog maar anderhalf. Regelmatig vragen we ons af waar ze dat Duitse gebabbel toch vandaan heeft. Zou het met onze Duitse buren te maken hebben? Er moet iets in onze omgeving zijn wat de Duitse taal prikkelt, want Vinnie zijn eerste woordje was “Baum”. En dan wees ‘ie met zijn kleine handje naar buiten, richting de absurd hoge … Lees verder Mijn Duitse kindjes…

Over peuter pubers en koffiedames


Het was weer vroeg vanochtend. Heel vroeg. Om 5.55 uur kroop Vinnie bij ons in bed. Meestal is dat het startsein voor Lyla om te gaan protesteren, want zodra ze geluid hoort wil ze er ook bij zijn. Omdat manlief avonddienst heeft en dus laat thuis is sta ik om 6.25 uur met de kindertjes op. Even rustig ontbijten en daarna ploffen we op de bank voor Dora. Want Dora is favoriet in huize Waterman! Vanwege het vroege ochtendtijdstip val ik in slaap en om 9.00 uur komt manlief naar beneden gerend. “Ik moet naar de tandarts!!” En ineens gaat … Lees verder Over peuter pubers en koffiedames

Sweet dreams


Het is best druk, zo met twee kindjes. ’s Nachts wisselen ze elkaar af met het wakker worden. De ene is de ene week verkouden, de ander is de volgende week verkouden. Spuugt Lyla haar kleertjes niet onder dan laat Vinnie zijn eten wel op zijn nieuwe shirt vallen. Oefenen met een beker is best lastig als je 2 bent, dus soms vergeet je even dat een gewone beker niet op de kop kan. Om kwart over 6 staan we op. Allemaal aankleden en dan beneden ontbijten. Snel de tassen klaar maken, tafel opruimen en naar de creche. Manlief moet … Lees verder Sweet dreams

Met andere ogen…


Dit schreef ik n.a.v. de geboorte van Vinnie’s zusje Lyla Met andere ogen… Hoe kan mijn kleine baby ineens zo groot geworden zijn? Wat heb ik gemist in de afgelopen tijd? Kleine handjes zijn ineens dikke knuisten geworden, In plaats van helpen eet je ineens zelf. Je loopfiets wordt aan de kleine kant, Je kleertjes zijn veranderd in kleren. Je babbelt er op los in je eigen peutertaal, Leest een boekje op de bank. Je klimt, klautert en rent door het huis, En ik weet dat je het kan. Mijn kleine babyventje, nu een peuter. Een grote broer, met een … Lees verder Met andere ogen…

Liefs van mama


Hoi lief klein babytje, Hoe is het met je? Het wordt zeker wel een beetje krapjes de laatste tijd. Maar dat vinden babytjes niet erg geloof ik, want zelfs na de geboorte houden jullie er van om lekker goed ingepakt te slapen zodat het allemaal wat krapjes aanvoelt. Ik heb vrijdag je hartje nog heel goed en duidelijk horen kloppen, dus het zal allemaal wel goed gaan. Over precies een week is het officieel tijd dat je geboren wordt. Babytjes horen 40 weken te groeien voor het hun verjaardag is, maar maar 4% van alle babytjes houdt zich daar aan. … Lees verder Liefs van mama

Nieuwe crèche


Hoewel we al sinds april 2009 in Beyum wonen, was er pas sinds oktober 2009 plaats op de creche. Tot die tijd zat Vinnie nog steeds op zijn eigen vertrouwde creche in Helpman. Toen het oktober was, namen we met tranen in onze oogjes afscheid van zijn lieve juffies van het Coendersnest en verhuisde Vinnie naar het grote gebouw van SKSG in Beyum. Toen hij daar de eerste paar keer zijn draai niet kon vinden, vonden we dat wel logisch. Hij moest immers even wennen. En wij ook, want eigenlijk vonden we deze grote creche helemaal niets. Regelmatig pinkte ik … Lees verder Nieuwe crèche

Nog even dromen


Nog zo’n 11 uur en dan is het oud en nieuw. In ons laatje ligt een staatslot. Nog 11 uur dromen van al die miljoenen die we kunnen winnen. We hebben ze al bijna uitgegeven. Nog even dromen van het feit dat het in 2010 financieel weer beter wordt in de wereld. Dat de koningin in gaat zien dat ze zich echt geen zorgen hoeft te maken over netwerken als hyves, want dat die juist zorgen voor meer verbintenissen dan voor vereenzaming. Dat de croc’s eindelijk uit de handel worden gehaald, want die zijn toch echt niet zo mooi. Dat … Lees verder Nog even dromen

Mexicaanse tandjes


Het is zo ver, de Mexicaanse griep heeft toegeslagen in Huize Waterman. Altans, in mijn hoofd, want Vinnie is sinds 2 dagen enorm grieperig en verkouden en brult moord en brand als hij ’s nachts in bed ligt. Voor mijn eigen geruststelling doe ik een rondje google. Wat zijn de symptomen van deze akelige ziekte? Erg duidelijk is het niet, staat te lezen op het net, de symptomen zijn hoofdpijn, keelpijn, hoesten, eventueel gepaard met koorts. Niet zo duidelijk dus, want volgens mij gaat elke griep gepaard met bovenstaande symptomen. Hoe weet ik dan of Vinnie geen Mexicaanse variant heeft? … Lees verder Mexicaanse tandjes

Dreams of a mother


Zo’n 47 jaar geleden, het was 4 augustus op Honolulu, wordt er een klein jongetje geboren. Door zijn vader uit Kenia en zijn Amerikaanse moeder heeft hij een mooi chocoladebruin kleurtje meegekregen. Kleine Barry, zo wordt hij genoemd. Als kleine Barry leert praten dan veranderen de baba’s en dada’s al snel in verstaanbare woorden en uiteindelijk in keurige volmaakte zinnen. Als je aan hem vraagt wat hij later worden wil zegt hij steevast: “De baas van de wereld!”. Zijn moeder moet altijd een glimlach onderdrukken. Die kleine Barry toch, was een fantasie! Als Barry twee jaar oud is gaan zijn … Lees verder Dreams of a mother

Ochtendperikelen


Daar lig je dan, met je babyzoon in een twee persoonsbed, hopend dat hij weer gaat slapen. Normaal mag Vinnie nooit bij ons in bed slapen, maar vandaag is er even een uitzondering. Het is 5 uur ’s nachts en meneertje is wakker en heeft honger! Normaal gesproken wordt hij even wakker en gaat weer slapen, maar vandaag is zijn neefje te logeren en ze hebben elkaar lekker wakker gemaakt. Neefje viel gelukkig zo weer in slaap, maar Vinnie wil eten, en wel nu! Manlief maar snel gevraagd om een fles te maken en die heeft zich, nadat Vinnie gegeten … Lees verder Ochtendperikelen

Praktijkonderwijs voor volwassenen


De term “al doende leert men” moet haast wel zijn uitgevonden door ouders. Hoewel je bijna alles op school of bij een cursus kunt leren is bijna het meest essentiële onderdeel van ons bestaan alleen maar te leren in de praktijk. Namelijk, hoe ga ik met mijn kinderen om. Zeker een eerste kind is proefkonijn voor eventuele latere broertjes of zusjes. Zielig? Wel nee. Lastig? Soms wel ja! Of je nou boekhouder, rechter, hersenchirurg of kledingverkoopster wilt worden, voor alles is een opleiding. De ene opleiding duurt wat langer dan de andere, maar toch. Is er geen opleiding voor dat … Lees verder Praktijkonderwijs voor volwassenen

Over bussen en rozen


Als je met je 8 weken oude baby de stad in moet, ben je genoodzaakt je kinderwagen mee te nemen. Je bent dus redelijk afhankelijk van de bus als je niet bakken met parkeergeld wilt betalen. De laatste keer dat ik met de bus ben geweest stamt nog uit mijn OV-jaarkaart periode, toch alweer zo’n 2 jaar terug. Maar de bushalte is hier om de hoek en de bussen van tegenwoordig zijn erg kinderwagen vriendelijk; lage instap en voldoende ruimte voor mijn niet-al-te-grote-bakkie. Ik moet Vinnie namelijk in mijn paspoort laten bijschrijven, en waar je vroeger minstens anderhalf uur moest … Lees verder Over bussen en rozen