Dat ene ding, weet je wel?


Vinnie kan steeds beter vertellen wat hij wil. En dat is best handig! Moest ik eerder een beetje gokken wat hij precies bedoelde, tegenwoordig kan ik hem rustig om verduidelijking vragen. Vanavond vroeg hij bijvoorbeeld om dat blauwe ding, wat op zijn kamer moest. “Blauwe ding Vin? Wat voor blauw ding?” vroeg ik hem. “Dat ene blauwe ding, in die lijst, wat de kindjes voor mij hebben gemaakt.” Verduidelijkt hij zijn vraag. En ineens gaat me een lichtje branden. Dus ik vraag hem: “Bedoel je dat schilderij wat je van de crèche hebt gekregen?” Zijn gezicht klaart op. “Ja! Die … Lees verder Dat ene ding, weet je wel?

Thee zonder koekje


Het heeft even geduurd, maar mijn kindjes zijn nu zo groot dat ze snappen dan snoep lekker is en dat het in de apothekerskast ligt. Ze snappen ook dat koekjes lekker zijn en dat deze in de koektrommel zitten. Eerder kon ik rustig iets uit de kast of uit de trommel pakken zonder dat een van de twee het opmerkte, maar die tijd is helaas echt voorbij. Vier oortjes staan zo afgesteld dat een geluidje wat gemaakt wordt door het openen van de kast of de trommel onmiddelijk wordt opgemerkt en herkend. Laatst keken druif 1 en druif 2 tv … Lees verder Thee zonder koekje

Voor het laatst naar de creche


Ik ben bezig met het maken van een traktatie voor Vinnie en ineens heb ik door dat hij morgen voor het laatst is! Mijn mannetje is zo groot geworden dat hij morgen zijn allerlaatste dag op de creche heeft. Vanaf volgende week gaat hij elke dag naar school! Ik had het niet zo door, maar daarom komt de klap denk ik dubbel zo hard aan. Ik weet nog heel goed dat hij voor het eerst naar de creche ging. Hij was 17 weken oud en ging op de creche bij juf Annet. Juf Annet is de mama van Desireé, dus … Lees verder Voor het laatst naar de creche

Achter het behang ermee


Soms heb ik van die dagen dat ik mijn kinderen wel 38 keer achter het behang wil plakken. Ze zitten elkaar dan continu in de haren, smijten overal mee wat los zit en klimmen op de banken, stoelen en tafels. Op zulke dagen denk ik dat of ik Chinees praat, of zij alleen Chinees verstaan. Dat moet wel, het kan niet anders. Vandaag was zo’n dag. Het begon vanochtend best goed, tot ik onder de douche ging. Hoewel de kids de speelgoedkist op Vinnie’s kamer hadden ontdekt, en er dus ongeveer 80 verschillende autootjes lagen, 10 popjes, dinosaurussen, schepjes, ballen … Lees verder Achter het behang ermee

Qualitytime


Om de dag gaan de kindjes samen in bad. Nu Lylaatje zelf goed kan blijven zitten zonder dat ze om de vijf minuten omvalt is het voor mij peanuts om mijn twee boeven te badderen. Zo snel mogelijk worden beide koppies gewassen en worden twee lijfjes ingezeept en afgespoeld. En daarna? Daarna gaat deze mama er eens makkelijk bij zitten. Want de kids zitten er minstens een half uur in. Aan de ene kant is dat omdat ze er gewoon nooit uit willen, en aan de andere kant vind ik het zonde om een heel bad vol te laten lopen … Lees verder Qualitytime

G-r-o-t-e o-r-e-n


Het is grappig om te merken dat Vinnie zich steeds bewuster wordt van de omgeving. Ik had het eerst niet zo door maar hij luistert sinds kort echt naar de radio. En dat levert hele boeiende conversaties op. Laatst ging het bij het nieuws over ene meneer Winter. Dat vond mijn kleine man maar vreemd. “Huh, mama!” Riep hij verontwaardigd uit, “ze zeggen winter, maar het sneeuwt niet eens!” En toen we laatst een winkel binnen stapten vertelde hij uitgebreid aan de cassiere ‘dat we erg van muziek houden, maar dat het nieuws ook wel erg belangrijk was’. Ik lach … Lees verder G-r-o-t-e o-r-e-n

De overtreffende trap van moe is moeder


Vroeger was ik vaak moe. Dan lag ik als 16 jarige een beetje voor pampus op de bank, en dan voelde ik me toch een potje moe. Als ik daar nu aan terug denk dan lach ik me dood. Want hoe kon ik in de vredesnaam moe zijn op die leeftijd. Van wat? Van die paar uurtjes die ik naar school ging op een dag? Of van mijn bijbaantje? Of misschien van het uitgaan? Nu, zo’n 12 jaar later, weet ik pas wat moe zijn is. Het opzetten en afsluiten van een eigen zaak, twee kindjes en een huishouden runnen, … Lees verder De overtreffende trap van moe is moeder

Toen mama nog een held kon zijn


Vroeger was het heel bijzonder als je een kleurplaat kreeg. Meestal moest je het doen met een kleurboek, maar als de kleuterjuf een kleurplaat had gekopieerd, en die kreeg je mee naar huis, dan was dat wel echt een trofee. In die tijd telde je ook nog mee als je vader op het werk een berg kleurplaten kon kopiëren die je dan uit kon delen met je verjaardag. Of nog beter, zomaar! Tegenwoordig gaat het iets anders. Ik schets even de situatie zoals die vanochtend plaatsvond in onze woonkamer: “Mama, wij vervelen ons een pletter…” Vinnie valt van ellende bijna … Lees verder Toen mama nog een held kon zijn

Is er een tolk in de zaal?


“Mama?” Mijn kleinste druif leert een beetje praten en vraagt daarom graag om aandacht. “Mama, dlie gtoto aaj knaput, Jijja kwene make!” Twee donkerbruine ogen kijken me vol verwachting aan. Op dit soort momenten weet ik niet zeker of mijn kleine meid wel Nederlands praat. Het klinkt als Zweeds, of misschien wel Russisch. Ik bedoel, ik doe mijn best, maar ik kan er dus echt niets van maken. “Ze zegt dat de haar knuffel Aap kapot is en dat ze hem wil maken”, klinkt het met een zucht uit de woonkamer. “Dat snap je toch wel!” Op de een of andere … Lees verder Is er een tolk in de zaal?