Lyla toe toet nee tout?


Onlangs schreef ik een column over het feit dat ik mijn kids af en toe wel achter het behang kan plakken. En meestal ligt dat dan niet aan hun, maar aan mijzelf. Dan ben ik moe, chaggerijnig en heb ik te weinig gegeten. Zoals vandaag zeg maar. De kids waren druk, maar dat zijn ze altijd met z´n twee. Ze dansen, springen, rennen en duiken hun kleine leventje door. Maar soms wordt het me te gek, en als er dan zo´n dag is waarop ik niets kan hebben dan gaat er eentje op de trap. De trap is ons plekje … Lees verder Lyla toe toet nee tout?

Opvoeden is loslaten…


Als klein mannetje van 4 moet je van alles leren in een hele korte tijd. Je veilige leventje op de crèche waar jij de grootste en stoerste was is voorbij en je moet ineens binnen een paar dagen leren dat je op je stoeltje moet blijven zitten op school. Je bent het kleintje van de klas en alle kinderen weten beter hoe het werkt. En soms is dat niet alleen moeilijk voor kleine ventjes, maar ook voor de mama’s van deze kleine ventjes! Ik schets even vanochtend: We komen later dan normaal de klas binnen. Normaal zijn we een van … Lees verder Opvoeden is loslaten…

Mijn hamstertje


Gisteravond viel Vinnie met zijn wang op de punt van een stoeltje. Huilen en brullen natuurlijk, zowel hijzelf als ik. Ik kan er niet tegen als mijn ventje iets heeft. Door alle emotie viel hij snel in slaap, maar halverwege de nacht werd hij toch weer snikkend wakker. Toen we in de douche kwamen, waar het licht aan was, zag ik dat zijn wang enorm dik was geworden. Precies op het stuk schuin onder zijn neus. Hij zag er aan die kant uit als een klein hamstertje. Hij kon zijn duim niet echt in zijn mond houden en kon daarom … Lees verder Mijn hamstertje

Gele boterbriefjes op de BR´s O


“Mama? Ga ik straks weer naar de BR’s O?” Ik moest gisterochtend even diep nadenken toen Vinnie me dit vroeg. Br’s O? Wat is een BR’s O? “Je weet wel mama, met die vlaggen en tekeningen. Op het raam.”  Ik denk, ik denk, ik denk. En dan gaat me een lichtje branden. “Bedoel je BSO Vin?” vraag ik hem. “Ja! Die!” zegt hij blij. “Dat bedoel ik!” Sinds een week of drie gaat hij niet meer naar de crèche, maar naar de BSO. Ik vond BSO vroeger in mijn basisschooltijd een gruwelwoord, maar ik denk ook dat de BSO van … Lees verder Gele boterbriefjes op de BR´s O

24-uurs diensten


Als mama ben ik full-time in dienst bij mijn twee kleine opdrachtgevers. Ik draai 24-uurs diensten, de hele week door. Nergens laten ze me met rust, altijd is er wel eentje die iets nodig heeft. Zelfs ’s nachts, als iedereen hoort te slapen heb ik geen rust. Ik slaap wel, maar mijn oren zijn automatisch gespitst op geluidjes uit kantoor 1 en uit kantoor 2. De ene keer heeft kleine baas 1 een enge droom, de volgende keer moet kleine baas 2 plassen. Ook tijdens het douchen ben ik in dienst. Slaan ze elkaar niet de hersens in, dan hebben … Lees verder 24-uurs diensten

Een (b)engeltje


Een heel klein meisje keek me aan van onder haar roze mutsje. Een heel klein neusje, tien kleine vingertjes, 10 mini teentjes, een klein mondje en twee priemende donkere oogjes. Geboren in 3 uur. Ze had duidelijk zin om de wereld te veroveren. Na een lastige start werd het meisje steeds groter. Op handen gedragen door haar grote broer en haar papa. In de watten gelegd door haar mama. Het kleine meisje heeft mooie bruine haartjes en lange donkere wimpers om haar donkere oogjes. Als het kleine meisje anderhalf jaar is wil ze al zelf bepalen wat ze aan wil. … Lees verder Een (b)engeltje

Wereldreiziger


In de grote stad kun je je het makkelijkste verplaatsen met de fiets. We zitten er dan ook vaak op met z´n drieen. Mijn schoonmoeder vindt het maar niets, met de kinderen op de fiets door weer en wind. Zij had er dan ook zeven (kinderen, niet fietsen) en dat was natuurlijk met geen mogelijkheid op de fiets te vervoeren allemaal. Maar met twee kindjes wil het prima. Lylaatje zit achterop, lekker beschut tegen de wind. Vinnie heeft helaas pech. Hij zit voorop en vangt zo alle wind. Hij wordt dan ook altijd het stevigst ingepakt, want het kan best … Lees verder Wereldreiziger

De paashaas kwam toch!


Het is Pasen. En dat staat bij ons altijd in het teken van brunchen, veel brunchen. Verder hebben we een paastak, en daar houdt het hele grapje ook wel mee op. O ja, en we zijn vrij. Een beetje dan, want Hubby moet maandagmiddag wel gewoon weer aan de slag. Maar vanochtend besefte ik me opeens dat Pasen gaat om meer dan alleen brunchen. Het is ook iets met paashazen, eieren en gele kuikentjes. Niet dat ik daar zelf nou ineens aan dacht, maar ik heb nu een kind dat naar de basisschool gaat, en daar worden alle feestdagen uitvoerig … Lees verder De paashaas kwam toch!

Moedertje spelen


Vandaag is mijn grote zoon 4 jaar geworden. Ik kan het bijna niet geloven, maar het is echt zo. Hij is al erg groot, die zoon van mij. En zo slim. In ieder geval, dat vind ik. Maar ja, ik ben ook zijn moeder, dus dat is logisch. “Mama, “vroeg hij vandaag, “hoe zag ik er  uit als baby?” Ik moet even zoeken, maar als ik zijn babyalbum tevoorschijn tover begint hij te juichen. “Kijk Vin,” zeg ik, “dit is een van de eerste foto’s die we van jou hebben gemaakt.” Een lang, dun mannetje staart me ernstig aan vanaf … Lees verder Moedertje spelen