Over appels, bomen en de kermis


De kindjes zijn in de leeftijd aagekomen dat het leuk wordt om even een rondje met ze over de kermis te lopen. Ze zitten niet meer in een buggy, want god wat haatte ik dat ding, en ze kunnen zelf een beetje opletten dat ze bij mama in de buurt blijven. De augustuskermis is een stuk kleiner dan de meikermis en daarom lekker overzichtelijk. Twee paar kinderoogjes schieten van links naar rechts om alles in zich op te kunnen nemen. “Mama, daar willen we wel in!” Vinnie wijst naar de draaimolen die naast Bakker Bart staat. “Ja, ja! Daa in … Lees verder Over appels, bomen en de kermis

School


“Mama, ga ik alweer een keertje naar school?” Vraag Vinnie. “Ja schat, de vakantie is bijna over, dus we gaan bijna weer.” Antwoord ik. “Maar mama, is jouw vakantie dan ook over?” Is mijn ventje benieuwd. “Nou schatje, mama heeft geen vakantie gehad. Mama moest toch gewoon werken?” Leg ik uit. “Werken? Jij? Maar je hebt toch niet gewerkt?” Gelukkig, Vinnie heeft me tijdens de vakantie blijkbaar weinig gemist. Als ik uitleg dat ik ongeveer 4 dagen in de week werk knikt hij alsof hij het helemaal snapt. Diezelfde middag kijkt hij een beetje verdrietig voor zich uit. “Wat is … Lees verder School

Waarom mama’s en kindjes anders denken


Kindjes zijn bijzondere wezentjes. De eerste tijd zijn ze totaal afhankelijk, en kunnen ze niet anders dan huilen. Maar na verloop van tijd kunnen ze steeds meer. En meer, en meer, en meer. Dat zelfde geldt voor de mama’s. De eerste periode kunnen ze soms bijna alleen maar huilen. Door hormonen, wanhoop over een huilende baby en kraambezoek dat te lang blijft zitten. En dan herpakken ze zich, en kunnen ze steeds meer, en meer, en meer. En dan blijkt steeds meer dat mama’s en kindjes anders denken. En dat botst. Af en toe een beetje. En af en toe … Lees verder Waarom mama’s en kindjes anders denken

Een onsje geluk


Af en toe, heel soms, even Wou ik wel een onsje Geluk Aan iemand anders kunnen geven. Iemand die dat nodig heeft Tegen pijn, verdriet, Of die gewoon een ander leven leeft. Op een verjaardag, zo uit een potje Een onsje Geluk, Ingepakt en voorzien van een slotje. Een onsje Geluk, wat dan ontsnappen mag Als het even niet meer werkt, En alles tegen zit op een trieste dag. Dat lijkt me nou iets waar ieder wel eens naar verlangt, En weet je wat? Als ik het vind, zorg ik dat jij het op een rotdag ontvangt. Gewoon, omdat ik je … Lees verder Een onsje geluk

Goud waard


`Mama, wil je nog heel even boven blijven?’ Vraag Vinnie als hij op bed ligt. ‘Pliiieeeesssss?’ Vraagt zijn kleine zus. Onmiddelijk schiet er een to-do-list van hier tot aan Marokko door mijn hoofd, maar heel eventje kan wel. ‘Schuif maar even op Vin,’ Zeg ik, en ga op het randje van het bed liggen. Best lang geleden, dat ik naast mijn grote zoon in bed lag. Hij schuift zijn ene handje in de mijne, en doet van het andere handje zijn duimpie in zijn mond. Af en toe lijkt hij al zo groot, maar nu is het echt weer mijn … Lees verder Goud waard

Het na-aapje en de papagaai


Mijn kinderen hebben oren op stokjes. Ze horen alles, onthouden het, en meppen me er mee om mijn oren als ik het totaal niet verwacht. Of ze verrassen me, me het juiste gebruik op het juiste moment. Zo verrast Vinnie me door, op het moment dat ik mijn telefoon kwijt ben, voor te stellen dat we ons gaan verspreiden. “Mama, jij zoekt daar, Lyla daar en ik hier. Snel, dan vinden we je telefoon wel!” En Lylaatje, die heeft sinds kort door dat het goed werkt om “Pliiiieeeeessssss??” te zeggen als je iets heel graag wilt. Vandaag fietsen we langs … Lees verder Het na-aapje en de papagaai

Jeugdherinneringen


Het kleine meisjes huppelt door het groen. De bladeren lijken licht te geven, door de felle zon die er op schijnt. Ze heeft haar lievelingsjurk aan en glundert van oor tot oor. In haar kleine neusje dringt de geur van poffertjes, maar ook dat van zoete spekjes en chocolade wafels. Daar houdt ze van. Van al dat lekkers.  Ze kijkt om en ziet dat haar papa en mama haar wenken, naar een eindje verder op. Ze hoort muziek en huppelt op de maat. Om haar heen kletsen allemaal grote mensenstemmen. Ze hoort niet wat ze zeggen, maar geniet zichtbaar van … Lees verder Jeugdherinneringen

Dream on…


Ik heb een hardnekkige Fundaverslaving. Een wat? Hoor ik je denken. Een Fundaverslaving. Funda, de huizen site. Ik dagdroom graag over mijn ultieme woonhuis. Een huis met 4 slaapkamers en een schuur. Een tuin, niet te groot en niet te klein. Waarbij ik binnen een kwartier fietsen zowel in de binnenstad ben als midden op het platteland. Ik wil er niet te veel meer aan doen, aan dat huis. Ik wil graag een huis in een buurt die met de auto, en die ook met de bus goed bereikbaar is. Waar goede scholen staan, en waar we keuze hebben in kinderopvang. … Lees verder Dream on…

Kinderlogica


Vinnie: “Hé mama, mag ik nog een auto maken van Lego?” Ik: “Nee baby, dat mag pas morgen weer. Als je hebt geslapen. Vinnie: “Okay, dan ga ik nu wel op bed.” Het is half 3 ’s middags… Ik: “Kom Vin, we gaan zo naar huis.” Vinnie: “Okay mama.” Ik: “O ja, en Hetty, je twittert toch? Ik volg je wel even.” Vinnie: “Nee mama, ik wil haar niet volgen. Ik wil gewoon naar huis!” O, duszzz Ik: “Is Lyla mijn grote meid?” Lyla: “Nee mama!” Ik: Heet je geen Lyla?” Lyla: “Wel Lyla!” Ik: Dus, dan ben je toch Lyla, mijn … Lees verder Kinderlogica

Pressure


Ik zit in de auto met vriendinnetje Barbara en drie van onze kids. Twee van haar en eentje van mij. Uit ervaring weten we dat het bijna onmogelijk is om alle kids mee te nemen, want dan blijven we aan het rennen tijdens onze gezamelijke activiteiten. Lylaatje is vanavond thuis gebleven bij haar papa, en dus zit Vinnie gezellig tussen zijn vriendje en vriendinnetje in op de achterbank. “En,” vraagt ze, “Is je column van vandaag al af? Ik lees ze bijna elke dag!” O jee, en dan ligt er dus druk op mijn schouders. Zoals ik eerder al schreef … Lees verder Pressure

Verslaafd


“Weet je mama?” vraagt Vinnie me met een gelukzalige blik in zijn ogen. “Ik hou zo van de Intertoys…Daar hebben ze zulke mooie spullen. Daar hou ik allemaal van.” Ik heb net aangekondigd dat we naar de winkel gaan, en in het winkelcentrum bevindt zich ook een Intertoys winkel. Niet groot, maar wel genoeg om een grote wijk als Beijum te voorzien van knikkers, lego, Hello Kitty’s en andere volgens mijn zoon broodnodige dingen. “Vin, het is prachtig dat je van de Intertoys houdt, maar we gaan er niet heen vandaag.” Moet ik hem teleurstellen. “Alleen eventjes kijken. Ja?” Probeert … Lees verder Verslaafd

Dolfje, weerwolfje


20.30 uur. De kindjes liggen al een tijd op bed. Totdat… …. Trippel, trippel, trippel. Kleine blote pootjes op de gang. Jalèle en ik kijken elkaar aan en zeggen tegelijk “Vinnie!” Jalèle gaat naar boven, en aan het giegelende lachje wat vanaf de bovenverdieping klinkt, begrijp ik dat het niet Vinnie maar kleine Lyla is die uit bed rende. “Hup, in bed jij kleintje!” Hoor ik Jalèle zeggen. Even blijft het stil boven. En dan gaat er een sirene af. Het klinkt deze keer wel als Vinnie. Het ventje is in de afgelopen maanden veel gegroeid en heeft daardoor af en toe erg last van zijn benen, zo ook … Lees verder Dolfje, weerwolfje