Planning


Ik kan niet zo heel goed plannen. Of eigenlijk kan ik best plannen, maar ik kan me er niet zo goed toe zetten. Dus ik weet dat ik dingen moet plannen, maar ik doe het niet. Ik laat het gewoon op het laatst aankomen en dan red ik me er wel uit. Vaak is dat ook zo, dat ik me er uit kan redden. Soms helaas niet. Zo had ik gisteren een interview en ik had Lylaatje thuis. Omdat Lylaatje een heel erg grappig meisje is, is er altijd wel iemand in de buurt die haar een uurtje onderdak wil … Lees verder Planning

Priemende zwarte ogen


Hij kijkt me aan. Twee priemende, bijna zwarte oogjes scannen wijs de hele wereld. Totaal niet onder de indruk van alle heftigheid die zo juist heeft plaats gevonden. Hoewel ik totaal in schok ben, lijkt hij de rust zelve. Dat hij in zijn blootje door de kamer werd gedragen vond hij niet zo leuk, maar nu hij in een warme deken gewikkeld is vindt hij het wel best. Knap. Om je zo snel aan te passen. Een kwartier geleden nog nooit het daglicht gezien en nu al beter berust in zijn lot dan ik. Hij koos dat zijn verjaardag niet … Lees verder Priemende zwarte ogen

Spelen


“Kom je mee spelen in de speeltuin?” Vraagt mijn vriendinnetje die met haar kids even een frisse neus wil halen. Nou moet je weten dat ik een mooi-weer-mens ben, dus tegen ieder ander zou ik nee zeggen, maar voor haar maak ik graag een uitzondering. We hebben altijd genoeg te bespreken en Lyla speelt heel graag samen met haar kleine meisjes. Ik trek Lyla haar regenlaarsjes aan en doe zowel haar als mezelf een dikke jas aan, zodat we het niet koud krijgen. En ach, hoe koud kan het zijn in januari, als de krokusjes al heel voorzichtig hun kopjes … Lees verder Spelen