About Brothers and Sisters

“Sister, please. Come to see my things.” Zijn donkerbruine ogen kijken me vragend aan. Hij maakt een armgebaar naar het kleed waar zijn handelswaar staat uitgestald. Vanuit de auto zagen de houten beeldjes er al prachtig uit maar van dichtbij valt het me pas op hoe gedetailleerd ze zijn.

“Sister, please. Maybe you like something?” Mijn ogen dwalen langs zijn handel. Beeldjes, van klein tot heel groot. Armbanden, ringen, kralenkettingen. “Zelf gemaakt?” vraag ik, terwijl ik naar de Olifantjes knik. “Alles is zelfgemaakt.” verzekert hij me. Hij legt uit dat er verschil zit in de houtsoorten, vandaar de verschillende kleuren. Zijn felgele voetbalshirt wordt extra geel op zijn donkere huid. “What would you like Sister?” vraagt hij nog eens. Ik zie de giraffes. Lyla houdt van giraffes. Maar voordat ik iets zeg kijk ik eerst naar iets voor Vinnie. Ik wil de complete aankoop in beeld hebben voordat we gaan onderhandelen. Ik spot een mooie leeuw voor Vinnie. Eerst wijs ik naar de giraffe. “Hoeveel kost die?” vraag ik. “Four thousand.” zegt hij beslist. Zonder te reageren op zijn prijs vertel ik: “Het is voor mijn dochter. Ze houdt van giraffen.” Zijn ogen lichten op. “Mijn dochter houdt ook van giraffen.” Hij glimlacht. “Hoeveel kost het?” vraag ik nogmaals. Hij lacht. “Three thousand.”

“De leeuw? Kost die ook drieduizend?” vraag ik. Zonder aarzelen gaat hij akkoord. Ik betaal dus te veel. Denk ik. Ik vind het niet erg. Het zijn prachtige beeldjes.

“Vertel eens over je gezin.” zeg ik, terwijl hij me de dieren plechtig overhandigd. Hij recht zijn rug en glimlacht. Zoals een vader doet als je naar zijn kinderen vraagt. Twee kinderen, heeft hij. Een jongen en een meisje. De oudste, zijn dochter, gaat al naar school. Hij vindt het belangrijk dat zij later iets anders kan doen dan houten beesten verkopen langs de kant van de weg. Ik vertel hem dat ik juist onder de indruk ben van de houtsnijwerken. “Hoe oud ben je?” vraag ik op de man af. Hij denkt na. “26.” antwoordt hij. “Nee wacht, 28 alweer.” Ik lach. Vertel dat mijn man ook altijd in de war is over zijn eigen leeftijd. “And you and your husband?” vraagt hij. “Have you got more kids?” Ik laat een foto zien van Vinnie en Lyla. Hij is verrast hoeveel Lyla op mij lijkt. “What about school? Do the have good grates?” Ik glimlach. Zoals een moeder doet als je naar haar kinderen vraagt. “Ze halen hele goede cijfers.” “Good for you.” zegt hij welgemeend.

Op de achtergrond hoor ik de chauffeur de auto weer starten. “Ik moet gaan.” zeg ik. “Wees trots op je handel. Het is schitterend.” Hij schudt mijn hand. “Dank je wel. Dankzij jouw aankoop kan ik mijn kinderen weer ondersteunen.”

De auto rijdt bijna weg. Een klop op het raam klinkt aan mijn kant. Ik open de deur. “Sister.” zegt hij terwijl hij iets in mijn handen drukt. “Thank you for visiting me. This is for your little girl.” Hij drukt de deur weer weg dicht en loopt terug naar zijn kraam.

We gaan weer op pad. Ik zwaai. Onderweg open ik mijn hand. Er zit een houten sleutelhanger in van een giraffe.
image