Priemende zwarte ogen


Hij kijkt me aan. Twee priemende, bijna zwarte oogjes scannen wijs de hele wereld. Totaal niet onder de indruk van alle heftigheid die zo juist heeft plaats gevonden. Hoewel ik totaal in schok ben, lijkt hij de rust zelve. Dat hij in zijn blootje door de kamer werd gedragen vond hij niet zo leuk, maar nu hij in een warme deken gewikkeld is vindt hij het wel best. Knap. Om je zo snel aan te passen. Een kwartier geleden nog nooit het daglicht gezien en nu al beter berust in zijn lot dan ik. Hij koos dat zijn verjaardag niet … Lees verder Priemende zwarte ogen

Spelen


“Kom je mee spelen in de speeltuin?” Vraagt mijn vriendinnetje die met haar kids even een frisse neus wil halen. Nou moet je weten dat ik een mooi-weer-mens ben, dus tegen ieder ander zou ik nee zeggen, maar voor haar maak ik graag een uitzondering. We hebben altijd genoeg te bespreken en Lyla speelt heel graag samen met haar kleine meisjes. Ik trek Lyla haar regenlaarsjes aan en doe zowel haar als mezelf een dikke jas aan, zodat we het niet koud krijgen. En ach, hoe koud kan het zijn in januari, als de krokusjes al heel voorzichtig hun kopjes … Lees verder Spelen

Het knip en plak diploma


Waar is de tijd gebleven dat je ergens in je vierde levensjaar je knip-en-plak-diploma ontving, in plaats van je derde zwemdiploma? Dat je  met snot aan je neus, kwijl aan je kin en je tong uit je mond een olifant tekende die meer weg had van een kerstbal dan van een dier. En dat iedereen dat prachtig vond. Tegenwoordig is het allemaal anders. Dan kan dat niet meer. Want als er kleuterkwijl op je kleutercitotoets valt, en je antwoord daardoor niet meer goed leesbaar is heb je de poppen aan het dansen. Je krijgt begeleiding bij je zwaktes en als … Lees verder Het knip en plak diploma

Happy Holidays


Het is een normale vrijdagavond als ik met de kindjes in de auto naar huis rijdt. Alhoewel, normaal? Als een stelletje halve wilden zingen, brullen en juichen we ons een weg door de avondspits. Het is rustig vandaag, want de meeste mensen zijn vroeger dan normaal naar huis gegaan. En dus kunnen we lekker hard door de bocht scheuren. Doen we normaal natuurlijk nooit, dat begrijpt u ook wel. Maar vanavond mag het, vanavond mag alles. Vanavond zingen we van engeltjes en kerstklokjes die klingelen en in bomen hangen. We juichen alsof we de 100 meter vrij van Ranomi Komowidjojo … Lees verder Happy Holidays

Gebabbel


“Pinnie, ikke de dinobibi. Jij bent de dinopapa. Ja Pinnie? Ja, Pinnie goed?” “Okay Lyla, jij mag de baby Dino zijn. Doe maar of je slaapt babydino. Snurken! Ja?” “Gpffffff Gpffffff” “Lyla, je moet niet zo hard snurken. Dat kunnen baby’s nog niet.” “Maar Pinnie, Ikke ben nu opa. Opa snurke. Gpppffff Gpppffff. Ja, Pinnie?” Mijn twee kleintjes babbelen er op los samen. Sinds Lyla kan praten overleggen ze de hele dag welk spel ze zullen spelen en helpen ze elkaar waar nodig. “Lyla? Weet jij waar het blauwe legoblok is?” “Ja Pinnie, hieeerr!” En nu ze kunnen overleggen, kunnen … Lees verder Gebabbel

Om het af te leren


Okay, nog eentje dan. Over de Sint. Want die maakte het wel heel bont vandaag! Onderweg van huis naar oma kwamen Lyla en ik hem niet één, niet twee, maar liefst vier keer tegen! En daardoor raakte die arme Lyla helemaal in de war. Elke woensdagochtend fietsen Lylaatje en ik zo’n dertig minuten dwars door de stad. We zien van alles op onze wekelijkse wereldreis. En dat het vandaag 5 december is, dat hebben we geweten! Onze route begint achter in Beijum, bij Vinnie’s school. Terwijl het schoolplein vol staat met kindjes die wachten op Sinterklaas en Zwarte Piet, springen … Lees verder Om het af te leren

Sinterklaas, deel 100


Morgen is het dan echt Sinterklaas. Omdat wij dit jaar vroeg aan de beurt waren stond er bij ons op zondagavond al een grote zak met pakjes voor de deur. Of eigenlijk drie. En overdag had Zwarte Piet ook nog een AHtas op Vinnie’s bed gezet om mee te nemen naar zijn oma. Ik hoorde veel lawaai boven en toen mijn kleine man en ik samen gingen kijken stond het raam een klein beetje open. Alle dierenkaartjes lagen op de grond en zomaar opeens stond er dus een tas met pakjes op zijn bed. Ik vond het best heel dapper … Lees verder Sinterklaas, deel 100

Doornroosje


De kindjes liggen al 3 avonden laat op bed, en elke ochtend staan ze weer vroeg naast hun mandje te trappelen. Daarom leek het me voor Lyla wel een keertje zinvol om tussen de middag een dutje te doen. Omdat we al lang niet meer in dat ritme zitten is het al ver na 12.00 uur als ik er weer aan denk. Ach, we hoeven Vinnie niet meteen uit school te halen, want die gaat met een vriendje mee dus als ze tot 16.00 uur slaapt is het ook nog prima. Lyla vindt het hele idee trouwens wat minder prima… … Lees verder Doornroosje

Pakjesavond


Sinterklaas en Pieterman,Ja, die kunnen er wat van. Een avond lang zorgden zij voor pret, De gedichten en kado´s waren je van het. Lachen, gieren, brullen om elk gedicht, Dat aan Papa, Mama, Dani, Tess, Jalèle of Mama Kimm was gericht. Ook voor de kleintjes brachten ze mooie dingen mee, En die zongen van Sinterklaas Hoezee. De surprises een schot in de roos, Gemaakt van papier, plastic of een lege doos. Elk jaar is het Sintfestijn weer een groot feest,En genieten we met elkaar het meest. De week staat weer voor de deur dus we gaan nu snel op bed, … Lees verder Pakjesavond

Feestneuzen


Mijn kleintjes houden wel van een feestje. Noem de woorden taart, kadootje en visite in een zin en ze worden wild. Gelukkig wonen ze in een grote familie en is er in principe elke week wel iemand jarig. Maandag is mijn papa jarig, maar dat werd vandaag gevierd bij gebrek aan een feestvarken op maandag wegens werkverplichtingen. Voor de kindjes maakt het geen donder uit of je al echt jarig bent of niet, wanneer er taart is is er feest. Vandaag mochten ze heeel laat opblijven om de verjaardag van hun opa bij te wonen. Normaal liggen ze om 19.00 … Lees verder Feestneuzen

All in the family


Zoals je wellicht weet ben ik een beetje chaotisch. Of heb ik het gewoon te druk om alles goed mee te krijgen. Ik denk persoonlijk het laatste, maar daar zijn de meningen geloof ik over verdeeld. Wanneer er iets totaal anders wordt gepland dan normaal, dan krijg ik niet altijd alles goed mee. En dus kan het gebeuren dat een kleuterventje door de schoentjes zijn slofje niet meer ziet…. Gisterochtend, een conversatie tussen Hubby en ik: “Ja, maar hij moet vanmiddag om 17.00 uur zijn schoentje zetten op school. In zijn pyjama! Ik moet werken, dus doe jij dat?” Snel … Lees verder All in the family