Superman is niet meer


“Do you know that you look like Superman? For real?” Ik kijk hem lachend aan. Hoog boven mij een vriendelijke lach. “Yes, they’ve told me before.” “And you look like Lois Lane by the way. Did you know that?” De vriendelijke lach wordt een bulderlach. Hard, diep, gemeend. Zoals niet veel mensen kunnen lachen. Een vriendschap is geboren. Twee-meter-vijf. Handen als kolenschoppen. Voor de grap trek ik wel eens zijn schoenen aan over die van mij. Maak samen met mijn nicht grapjes over zijn echte naam, Nathaniel. Hij vertelt dat hij niet zo veel kan met de coach, wil het … Lees verder Superman is niet meer

Eén foto. Eén oordeel.


Noem me naïef, maar tot eergisteren had ik geen idee. Geen idee dat je een passagiersvliegtuig uit de lucht kon schieten met een raket. Dat er Separatisten bestaan. En wat dat woord eigenlijk betekent. Op de radio hoor ik dat journalisten en onderzoekers worden bedreigd als ze het rampgebied betreden. Door mannen met Kalasjnikovs. Ik had geen idee hoe het er op dit moment écht aan toe gaat in het Wilde Oosten. Ik had geen idee. Twee dagen later weet ik dat wel. Zie ik vol afschuw hoe een vent met een groot geweer om zijn nek vol trots een … Lees verder Eén foto. Eén oordeel.

Tweede date


Dat het precies op hun tweede date 25 graden moest zijn. Ze kon het niet geloven. Speciaal voor deze date had ze een mooi jurkje gekocht met lange mouwen, maar daarin zweette ze al voor de spiegel als een otter. Ze was geen meisje voor spagetti-bandjes-jurkjes, korte rokjes of blote schouders. Maar met deze hitte kwam ze niet onder een zomers outfit uit. Ze had getwijfeld, maar was door tijdnood uitgekomen bij haar afgeknipte spijkerbroek en een hemdje. Toen hij haar vanochtend voorstelde om het terras te verwisselen voor het Stadspark wist ze zeker dat hij het was. Die ene, … Lees verder Tweede date

Dag Meneer Koeman. Dag.


De wind waait hard, de grijze lucht voorspelt weinig goeds. Natuurlijk staat de Korrewegbrug open. Zoals altijd wanneer ik haast heb. Er moeten twee schepen door. Ik heb geen zin om de loopbrug over te rennen, dus ik laat ze voorbij gaan. Ik fiets wel een beetje harder, met de wind in mijn gezicht. Beelden flitsen door mijn gedachten. Die van een warme hand als begroeting, een gehaktbal op vrijdagmiddag omdat dat nou een keer traditie is, ogen die gaan glinsteren wanneer er naar anekdotes wordt gevraagd. De boten glijden langzaam verder door het kanaal. De Gerritkrolbrug kan weer dicht. … Lees verder Dag Meneer Koeman. Dag.

Het feestje


Vinnie maakt zich een beetje zorgen. Morgen is zijn moeder jarig, en hij moet naar school. Onmogelijk. Want er is een feestje thuis en daar moet Vinnie uiteraard bij zijn. “Maar mama, dan ga ik toch gewoon niet naar school?” Bedenkt hij vanavond voor het slapen gaan. “Ik blijf gewoon thuis, bij jouw feestje!” Maar dat feest gaat natuurlijk niet door. Als het aan Vinnie ligt zoekt hij elke dag een ander feestje op, en heeft hij het daarmee veel te druk om naar school te gaan. “Je hoeft maar een half dagje,” zeg ik, “en opa en oma halen … Lees verder Het feestje