Ieder mens een verhaal


Soms heb ik een korte bel afspraak met iemand voor een klein interviewtje. Dan gaat het over een bedrijf, is het voor een kadertje bij een ander interview of vraag ik een mening over. Het bijzonder is dat ik in dit soort korte interviewtjes vaak dingen te horen krijg waarvan ik denk: “Wauw, mooi voor een verhaal!” Helaas moet ik me dan beperken tot mijn korte stukje, maar ik bewaar de verhalen in mijn achterhoofd. Voor het geval dat. Soms vragen mensen me: “Maar hoe bedenk je dan alle vragen?” En weet je? Het draait helemaal niet om de vragen. … Lees verder Ieder mens een verhaal

4 mijl


Het is nat. En koud. En juist vandaag rent ze samen met haar vader de 4 mijl. Helemaal van Haren naar Groningen. Eigenlijk wilde ze niet, maar haar hele klas doet mee, dus ze had ook maar ja gezegd. De afgelopen weken heeft ze samen met papa drie keer in de week geoefend. Eerst maar een heel klein stukje, en toen steeds verder en langer. Ze vond het wel leuk dat ze daardoor aldoor later op bed mocht. Een keertje had ze echt geen zin om te oefenen. Toen zei ze maar dat ze buikpijn had. Mocht ze ook wat … Lees verder 4 mijl

Spring maar achterop bij mij


Het is druk op de weg. Scholieren, studenten, werkenden en ouders met kinderen zoeken allemaal op het zelfde tijdstip de snelste en kortste weg naar hun dagelijkse onderkomen. De ene met de auto, de andere met de fiets. Af en toe sjeest er een brommer door heen. Slingerend tussen de fietsen op het fietspad en de auto’s op de weg. Een meisje slentert over de stoep. Tergend langzaam, op te hoge hakken. Aan haar arm een te grote tas, vol met schoolspullen. Geen rugtas, zoals haar vriendinnen hebben, maar een hippe schoudertas. Het hengsel slingert in de holte van haar arm, … Lees verder Spring maar achterop bij mij

Welkom


“Hè? We moesten toch die kant op?” Ze rijden elkaar bijna aan. De ene stapt snel af. De andere remt net op tijd, en kukelt bijna van de fiets. Ze hebben het zelfde vertrekpunt, en zo te zien ook dezelfde bestemming. Al zijn ze het nog niet helemaal eens over waar die bestemming zich eigenlijk bevind. “Die kant? Nee, toch? Het is toch achter die straat daar?” Het meisje met de enkelhoge groene laarsjes wijst vertwijfeld richting de W.A. Scholtenstraat. Haar hoedje was tijdens de bijna-botsing scheef op haar hoofd geschoven, en ze trekt hem met een uiterste preciezie recht. … Lees verder Welkom

Jeugdherinneringen


Het kleine meisjes huppelt door het groen. De bladeren lijken licht te geven, door de felle zon die er op schijnt. Ze heeft haar lievelingsjurk aan en glundert van oor tot oor. In haar kleine neusje dringt de geur van poffertjes, maar ook dat van zoete spekjes en chocolade wafels. Daar houdt ze van. Van al dat lekkers.  Ze kijkt om en ziet dat haar papa en mama haar wenken, naar een eindje verder op. Ze hoort muziek en huppelt op de maat. Om haar heen kletsen allemaal grote mensenstemmen. Ze hoort niet wat ze zeggen, maar geniet zichtbaar van … Lees verder Jeugdherinneringen